Love M; ik hou van mannen

12 februari, 2017

In het kader van Valentijnsdag schrijf ik voor het M Yoga blog vier dagen over alles waar ik van hou dat begint met de letter M.
Aflevering 1; Mannen.

Ik heb Elizabeth Gilbert onlangs horen zeggen dat ze het zo jammer vond dat ze niet al haar energie in haar eigen ontwikkeling had gestopt. Met name de pubertijd, toen haar hersentjes nog echte sponsjes waren en alles dat ze erin had gegooid, er voor t leven in was blijven zitten.
Achteraf gezien vond ze t zonde dat ze die tijd aan verliefdheden had besteed.

Toen ze er vorig najaar mee naar buiten kwam een lesbische relatie te hebben met haar beste vriendin, toen zag ik hier direct een verklaring voor de merkwaardige uitspraak over waar je in de pubertijd mee bezig moet zijn. Sterker nog: misschien als ze er wat meer mee bezig was geweest in haar pubertijd, dan was ze zich er misschien twee huwelijken eerder van bewust geweest dat haar seksualiteit niet binair was maar fluïde.

Zelf ben ik ervan overtuigd dat ik qua seks Straight as a doornail ben. Ik kan ook wel zoenen met vrouwen, en ik kijk alleen porno als t met Stoya is omdat zij mijn girl crush is, maar man, man, man!
Ik wil een MAN!

Wat kan mij het schelen of ik in de pubertijd Mandarijn had kunnen leren, of een schaakgenie had kunnen worden. Ik wilde lekker verliefd zijn, en dat we dan gingen zoenen, en dan snel van die idiote maagdelijkheid af die me enorm in de weg zat.
Dat duurde nog vrij lang (ik heb me daarentegen niet verveeld), maar het was voor mij wel duidelijk dat studie en carrière een Plan B waren. Voor de maanden waarin mijn prins, zijn hengst, en mijn seksuele nirvana weer eens keilang op zich lieten wachten.

Dat is eigenlijk nog steeds zo.

Mannen zijn makkelijk, luchtig, ze doen nergens moeilijk over, je kunt met ze lachen. Nou zal dat allemaal wel heel stereotype zijn, maar dan heb je ook nog die sterke mannelijke body, waar mijn lijf echt zeer enthousiast op kan reageren.
Daar wil ik echt wat mee. 
Daar zit een energie in die in de leer van de Witte Tijgerin “yang” wordt genoemd, en waar ik nu een heel boek over aan het schrijven ben. Maar je kunt ook zeggen, testosteron. Daar laaf ik me graag aan. 

Dat ik van mannen zo gelukkig word, heeft dus een pure fysieke oorzaak. Ik heb ook heel veel mannen met wie ik uitga, zodat ik dat even naast hun body mag zitten. Daar word ik blij van. En dan doen ze ook nog grapjes maken. What more could a girl want.

Overigens kan ik me bij de allesverterende liefde van Liz voor haar beste vriendin wél iets voorstellen. Ik heb al best vaak aan Marieke voorgesteld dat we moesten trouwen. Dat we geen seks hadden met elkaar leek me een verwaarloosbaar detail voor iemand waar je zoveel van houdt.

Maar Marieke vond dat toch geen reden om te trouwen.

En ik eigenlijk ook niet.

———

Facebook Suzanne Beenackers Schrijver

@SLBeenackers op Twitter

Suzanne Beenackers Curated is actueel en eerder gepubliceerd materiaal dat niet meer online staat.   De subscribe button staat op de pagina, waarschijnlijk rechtsboven.

 

Waarom foute mannen leuk zijn (mocht dat nog niet duidelijk zijn na de vorige post)

26 januari 2017

Om te beginnen; JA! Foute vrouwen zijn ook leuk. Maar daar moet iemand anders maar over schrijven.

Gisteren* had ik al een vurig pleidooi geschreven tegen monogamie en voor een wat avontuurlijkere instelling.
Wat meer open mind te hebben over wie je seksueel bent.
Zo ben ik monogaam, maar val ik op spannende mannen die dat niet zijn.

Dus de post gaf al duidelijk aan dat ik een persoonlijk belang heb in foute mannen;
Als die er niet meer zouden zijn, dan zijn er voor mijn potje geen dekseltjes meer en dat is zielig.
Tot zover the obvious.

Helaas er zijn ook heel veel niet-leuke-foute mannen, dus ik zal uitleggen wat leuke foute mannen leuk maakt.

De slechte eigenschappen zijn uiteraard dat ze liegen en bedriegen, harten breken, en als je echt pech hebt je bankrekening leegtrekken.
Zoals iedereen weet die Thelma & Louise heeft gezien kan dat nog steeds de moeite waard zijn, maar over het algemeen zijn ze niet 6000 dollar leuk.
Maar stel me die vraag nog een keer als Brad Pitt langs geweest is, zou ik zeggen.

Overigens verzetten ze zich allemaal tegen de benaming foute man, en terecht, maar ik weet niet zo snel hoe ik t anders moet noemen.

Oké daar gaan we.
De leuke eigenschappen van een leuke foute man zijn;

a) ze zijn fout.
Dit hebben ze helaas gemeen met de stomme foute man, dus dit kenmerk alleen biedt nauwelijks houvast.

b) het zijn charmeurs.
Zo ondergewaardeerd deze eigenschap!
Sterker nog, ik hoor regelmatig in gesprekken de zin “Het is wel een charmeur hoor,” vallen alsof het om iemand met een twijfelachtige politieke voorkeur gaat.

Charmeur?
Hoezee!
Hijs hem op het schild!

Ik heb jaren gehad dat mijn vriendjes, crushes, idolen, en alle andere mannen die ook maar vagelijk een kans maakten, Italiaans waren of een Italiaanse ouder hadden.
Mijn liefde voor hen had minimaal evenveel met hun Casanova kwaliteiten te maken, als met hun perfect symmetrische gelaatstrekken.

c) ze hebben humor
Ik denk dat ik gewoon even naar Brad Pitt verwijs die met een föhn nadoet hoe hij supermarkten overvalt, maar een man die een vrouw aan het lachen kan maken, die heeft eigenlijk alles al gewonnen wat er te winnen valt.
Een vrouw die een man aan het lachen kan maken trouwens ook, maar goed daar ging dit stuk dus niet over.

d) ze zijn goed in bed
In mijn generatie werden de jongens helemaal murw gemaakt dat ze niets tegen een meisje haar zin in mochten doen.
Nee Eppo, natuurlijk mag dat niet.
Maar het was beter geweest als ze de puberjongens ook hadden geleerd hoe het wel moet. Dat ze training hadden gekregen in aandacht geven, een gesprek voeren, sfeer maken, luisteren, troosten, en misschien nog wat technische stuff van wat waar zit, en hoe je het bedient.
Maar aangezien iedere vrouw anders is, zou ik daar niet teveel tijd aan verspillen.
Leuke foute mannen hebben noch de potentieel gevaarlijke eigenschappen die aan hun sekse worden toegeschreven, noch lijken ze beschadigd door het beeld dat iedere jongen een potentiele verkrachter is.
Ergens zijn door de mazen heen geglipt, of hebben ze zich hersteld.

e) ze hebben een grenzeloos vertrouwen in zichzelf
Dit is t.
Dit is de kern.
Een foute man heeft (net als sommige leuke goede mannen) vertrouwen zichzelf. 

Probeer nooit een foute man in een goede man te veranderen. Dit loopt namelijk altijd fout af. En dan niet op een leuke manier.
Stel t lukt je.
Eigenschap a) is onder controle.
Dan heb je grote kans dat je met je trainingsmethode eigenschappen b) c) d) én e) ook onderweg bent verloren! 
Hij zijn zelfvertrouwen en bravour kwijt en jij wilt hem misschien wel niet meer. 

Stel ’t lukt je niet. Dan heb jij heel veel energie verspeeld, én je bent helemaal vergeten van je leuke foute man te genieten.

En die leuke goede man, die zit maar te wachten tot je nou eindelijk eens klaar bent voor hem.

 

 

* Gisteren” is direct overgenomen uit het origineel en is dus ten opzichte van vrijdag 27 januari 2017 (niet 7 juli 2020)

———
Suzanne Beenackers Curated is actueel en eerder gepubliceerd materiaal dat niet meer online staat.  
De subscribe button staat op de pagina, waarschijnlijk rechtsboven.

Waarom je moet nadenken voor je monogaam wordt. (en nadenken misschien niet het juiste woord is)

26 januari 2017

Ik kwam een foto tegen van Madonna en Rosanna Arquette. Madonna “verbeeldt” een wilde avontuurlijke vrouw (de haakjes staan voor – zo heel veel acteren was daar niet voor nodig) en Rosanna verbeeldt een daarvan dromende huisvrouw.
De foto is voor Rolling Stone Magazine, maar geïnspireerd op hun film Desperately Seeking Susan (1985).

Uiteraard spat Madonna van het scherm. Maar Rosanna sprankelt pas als ze net doet alsof ze Madonna/Susan is. Ze draagt Madonna’s jasje, loopt op Madonna’s laarsjes, en opent de ronde koffer waar doodshoofden op geschilderd zijn terwijl ze een onaangestoken sigaret in haar mond heeft hangen.
En echt tot bloei komt Rosanna pas als ze op de grond op een matras in een verder leeggeroofd New York’s appartement vrijt met iemand die denkt dat zij Madonna is.
Maar aan het begin van de film is ze ongelukkig en voelt Rosanna zich opgesloten in haar huwelijk met een verkoper van badkuipen.
Kan ik mij alles bij voorstellen.

Het is niet met zekerheid te zeggen maar ik denk dat deze film, die ik op de prille leeftijd van 13 lentes jong zag, beeldbepalend is geweest voor wie ik wilde zijn. Madonna natuurlijk. Het was voor mij zo klaar als een klontje dat trouwen en in de suburbs wonen de dood in de pot was. Ik ging liever vrijen met vreemde mannen in een opwindende nieuwe omgeving.

De film deed het niet erg goed in Nederland. Wat misschien verklaart waarom er behoorlijk veel vrouwen van mijn leeftijd getrouwd zijn en in de suburbs zijn gaan wonen. En er maar heel weinig Madonna zijn geworden.
Nu voert het voor hier te ver om uit te leggen waarom ik toch nog vaak rakelings langs het Rosanna-pad gescheerd heb en het erg lang heeft geduurd voor ik zo heerlijk in mijn vel zat als Madonna destijds. Maar inmiddels kan ik dus wél zeggen dat het goed is gekomen met mij. En dat ik ben geworden wie ik zei dat ik wilde worden.
Behalve dan één ding.
Ik ben wel monogaam.
Of serieel monogaam misschien, tot het niet meer spannend is.
Ik kan de onrust niet aan van van alles door elkaar, maar ik hoef niet te trouwen ofzo. Zo veilig hoeft het nou ook weer niet. 

Maar dit verhaal gaat over de mensen die per ongeluk Rosanna zijn geworden of badkuipenverkoper, in de suburbs wonen, en wel ooit de belofte hebben gedaan monogaam te zijn. Waarschijnlijk om voor de kinderen een stabiele basis te bieden. Wat ik een ijzersterke reden vind dus- chapeau! Heddegijkids, dan hou t allemaal binnenshuis. Ik vind dat een goede vuistregel. Ik weet niet of t haalbaar is, maar als regel snap ik t. Bovendien heb ik niet de ervaring om je ook maar iets te vertellen over hoe je er anders handen en voeten aan moet geven, dus kan ik je niet helpen.

Maarrrrr
stel
je bent single
of je hebt een relatie maar geen kinderen, of ze zijn al een stuk groter.
Heb je je dan wel eens afgevraagd wat jouw seksualiteit eigenlijk is?
Weet je, het is een beetje als met religie. Iedereen die een religie heeft die hetzelfde is als zijn ouders dat vind ik niet overtuigend. Dat heeft toch een beetje de zweem van dat je niet echt zelf op ’t idee gekomen bent.
Zo is het met seks ook.

Er zijn heel veel vrouwen en mannen die denken dat ze alleen functioneren als hun partner ze trouw is. Dat ze hun seksualiteit onderdrukken om de relatie vorm te kunnen geven (als een soort ruilmiddel) én dat de monogame relatie misschien niet ideaal is, maar wel de minst slechte van alle kwaden. Een beetje zoals dat democratie de minst slechte van alle bestuursvormen is. (dat is niet zo- dat is dat Marianne Thieme baas van de wereld is, maar dit terzijde)
Maar is dit wel zo?

Ik dacht bijvoorbeeld altijd dat ik niét monogaam was.
Want monogaam zijn was burgerlijk wat al genoeg reden is om het niet te willen zijn. Maar inmiddels weet ik dat mijn seksuele voorkeuren zo ingewikkeld zijn (ik leg t je zo uit) dat ik denk; OMG! Waarschijnlijk zit t bij andere mensen ook veel ingewikkelder in elkaar dan ze denken, maar weten ze dat helemaal niet!

En als je jezelf in een monogame relatie duwt, die geen ruimte heeft om te ontdekken hoe je in elkaar zit, dan kom je er dus ook nooit achter hoe het zit.
Dit is dus mijn seksualiteit;
DISCLAIMER
ik heb geen extreme smaak ofzo maar
NIET VERDER LEZEN ALS JE NIETS OVER SEKS WILT WETEN
of over mijn seksualiteit
niet doen


echt niet doen he? er is geen nazorg ofzo hoor
..
..
Ok, hier gaan we.

1 ik ben heel erg geestelijk ingesteld.
Dus de context/ de opwinding/ het verhaal. Dit maakt ook dat ik kan vrijen nadat de verliefdheid over is, omdat we de context/het verhaal natuurlijk voor een groot deel zelf invullen. En ik heb ook geestelijke relaties, waarbij we wel mentaal intiem zijn, maar fysiek niet omdat ik daar geen klik voel.

2 mijn lichaam heeft haar eigen voorkeuren.
Niet alleen mijn geest heeft een brede smaak, ook fysiek kan/kon ik opwinding voelen bij mannen waarvan ik denk; wat moet ik daar nou mee?
Sinds ik me erbij heb neergelegd dat dat vriendjes van mijn lichaam waren (en van één deel in het bijzonder), heb ik er geen moeite meer mee dat niet iedere relatie de prins op het witte paard was.

3 ik hou absoluut niet van one night stands.
De enige keren dat ik die heb gehad was omdat de man een vriendin had en dat niet zei tegen mij, en ik er jaren laten achterkwam waarom hij zo stom deed achteraf.
Dit is tevens een gouden tip voor als jij een enorme klik voelt en hij/zij niet doorzet of ineens uit beeld is. Er is dus een ander in t spel waar hij/zij je niet over heeft verteld.

4 ik hou van spannende partners
Dit is een hele belangrijke. t Is juist deze voorkeur waarvan ik denk dat meerdere mensen hem hebben, maar waar totaal geen aandacht voor is. Waarschijnlijk omdat ik zelf monogaam ben, heb ik een sterke voorkeur voor spannende mannen. Mannen waarvan ik bijna of helemaal zeker weet dat ze níet monogaam zijn.
Want dat houdt t spannend!
Dan kan ik lekker mono zijn, en hij houdt het mysterie in stand doordat ik niet weet of hij liegt, of waar hij is geweest. Voor mij is dat ideaal.

Ik vind t ook heel vreugdevol en opwindend, t idee dat hij met iemand anders is. Dat heet compersie, of in t Engels compersion.

Compersie is het omgekeerde van jaloezie, namelijk dat je t leuk vindt!
Nou, zeg nou zelf- daar had je toch nog nooit van gehoord?
Terwijl t zo’n groot verschil heeft gemaakt, nu ik dit voor mezelf weet!
Ik ben monogaam, maar ik heb een partner nodig die dat niet is.
Daar was ik nooit achter gekomen als ik Desperately Seeking Susan niet had gezien en mezelf (nog steeds/ weer/ voor het leven) had begraven in een monogame relatie.
These things take time.

Dus daarom wil ik je als het ware “waarschuwen” voor monogamie, als ruilmiddel van ik-blijf-jou-trouw-en-jij-mij. Nogmaals- als er kids zijn, snap ik dat je keuzes moet maken in hoe ingewikkeld je t leven wilt maken. Maar verder is het enige dat je echt moet weten hoe je zelf in werkelijkheid in elkaar zit, en dan daar de goede partner bijzoeken. Of de verkeerde, maar dan weet je ieg wat jullie trouble area gaat worden.

Ik heb een spannende man nodig, ik weet dat nu.

En stel nou dat jij erachter komt dat je gewoon wél van one-night stands houdt, accepteer dat dan niet als een slechte eigenschap maar als een kwaliteit. Als een stukje van de puzzel van je seksuele identiteit. Jij brengt een grote, misschien wel tot de rand gevulde, pot met spanning mee.
En dat is een echte asset voor een relatie – dat is een pot met zuurstof!
Want (at the risk of going overboard); niets gaat zo snel rotten als stilstaand water.
En als jij zuurstof toevoegt door vreemd te gaan – volgens mij echt letterlijk met het gevoel dat je naar lucht hapt en eindelijk weer kunt ademen of zit ik ernaast? – dan wordt het dus tijd dat jouw daad erkend wordt als een kwaliteit.
En niet in de laatste plaats door jezelf.

Rosanna bleef bij de vreemde in het appartement.
Haar man stond er wel even van te kijken. Hij begreep het ook niet. Ze waren toch gelukkig samen?

Maar Rosanna had geproefd van haar ware identiteit, en wilde niet meer terug.
Dus dat is mijn enige waarschuwing;
je weet van t non-monogame relatie pad nooit waar het eindigt, en teruggaan kan niet.
Dat maakt t juist zo spannend.

———
Suzanne Beenackers Curated is actueel en eerder gepubliceerd materiaal dat niet meer online staat.  
De subscribe button staat op de pagina, waarschijnlijk rechtsboven.

Wat we van escorts kunnen leren

“Dagboek van een Callgirl” is een serie bij Net5 uit 2015. Hij was slechts 6 afleveringen, en daarmee minder succesvol dan de in september 2017 gestartte serie “Meisjes van Plezier”.

19 januari 2017

Vanmorgen kwam er een tweet langs van een escort op Twitter.
Ze had een nieuw appartement om klanten te ontvangen, “maar als je text alsof je op Tinder bent word je niet uitgenodigd”

Er stond een anoniem screenshot bij van een klant die de misstap had begaan een bericht met uitsluitend een vraagteken te appen.

Mijn fascinatie met pornosterren en dure escorts heeft zich pas de laatste jaren een beetje ontwikkeld. Misschien is het de schrijver in mij, but I know a good story when I see one.
Vrouwen die tot duizend dollar per uur vragen en dan ook nog een heel protocol aan eisen hebben wat je moet doen om uberhaupt in aanmerking te komen als klant?
Dat is een niveau van grenzen stellen waar we wat van kunnen leren.

Alleen vraagteken appen? Hup! Wegwezen.

Ik heb ooit een vriendin gehad die dezelfde onverbiddelijke houding had als mannen haar iets anders waagden te sturen dan een originele, persoonlijke boodschap.
“Ik neem niet aan dat hij verwacht dat ik daarop reageer.”
Ik zweeg.
Ik zweeg over dat ik ’t toch altijd wel zielig vond als iemand zo onhandig was. Of dat ik persoonlijke antwoorden terug schreef waarin ik iemand beleefd afwees.
Dat is een bonustip (en één die ik nog maandelijks vergeet) “nee” zeggen in de vorm van aandacht geven is verbazingwekkend ineffectief.
Anyway.
Ook op mijn 44e denk ik nog vaak: “Ach gut, wat onhandig nou.”
Of; “Ik zal die meneer even uitleggen dat ik verkering heb.”
Of wat ik vroeger deed; “Misschien moeten we een keer afspreken zodat hij ook ziet dat er geen chemie is.”
Dat laatste is echt niet verstandig, maar dan weet je even van hoe ver ik moet komen.

Ik heb ook twee keer een seksloos  jaar gehad en dan ging ik op date met mannen die van tevoren wisten dat er geen seks zou zijn.
Dit is wél een goed idee.
Je kunt altijd nog van gedachten veranderen en je jaar voortijdig beëindigen, maar je hoeft nooit iemand af te wijzen want je had gezegd dat je niet op zoek was naar een relatie of geflikflooi.

Maar ook dat zou ik niet doen met iemand die vraagtekens of andere kansloze “berichten” appt.
Dus mocht je je schuldig voelen als je iemand verwijdert op Facebook, een app niet beantwoordt of een vreemd zakelijk contact negeert?
Overboord ermee
.

Tien jaar in dating en 15 jaar als ZZPer weet ik;
Vertrouw je intuïtie! 
99% van de keren krijg je spijt dat je het een kans hebt gegeven.

En op die 1% verdien jij vermoedelijk géén duizend euro per uur.

———
Suzanne Beenackers Curated is actueel en eerder gepubliceerd materiaal dat niet meer online staat.  
De subscribe button staat op de pagina, waarschijnlijk rechtsboven.

Waarom levensgenieters niet op dieet mogen (en anderen eigenlijk ook niet)

17 januari 2017

In een grote stapel VK magazines kwam ik een artikel tegen dat ook Jan Heemskerk inmiddels 10 kilo was afgevallen.
Nou blijft er ook daarna nog genoeg Jan over om van te houden, dus de fysieke schade blijft beperkt, maar het ergste was dat hij het had gedaan met een professional die wetenschappelijk bewijs had dat hij leed aan het metabool complex en alleen met veel minder, en vooral veel minder lekker, eten zijn hachje zou kunnen redden.

Jan Heemskerk, formerly known as hoofdredacteur van Playboy, is bij mij vooral bekend van een bronstig boek over hoe je als man, afhankelijk van t type dat je bent, vrouwen in je bedje krijgt.
Ik vond dat een uitstekend boek.
Vrouwen zijn grillige wezens, maar er zit absoluut logica in hoe ze zich gedragen, en het is niet heel erg moeilijk haar tot grote mate van gewilligheid te verleiden. Ik waardeer het dat Jan het op zich had genomen deze zeldzame kunst wat breder te verspreiden.
Hartelijk dank Jan!

Maar SCHAT! Met wat voor Calvinistische diëtist ben jij in vredesnaam in zee gegaan?!
Dat PAST helemaal niet bij je!
Je was mentaal helemaal in orde, had een “dat zal wel loslopen” mentaliteit die op moment van weging tot 10 extra kilo’s had geleid, waarna je direct al je macht uit handen gaf aan de eerste de beste wetenschapper die met de knoet langskwam.
Wat een kapitaal vernietiging! Zo n fantastische man aan de calorieën ketting!
Niet alleen verliezen we een Casanova pur sang, maar bovendien denk ik dat t niet eens wérkt.
Het is MIND over MATTER over KILOS over fucking METABOOL complex.
Ik heb hier een link bijgedaan van een fitness coach die zelf vertelt hoe de kilo’s eraf vlogen toen ze haar mindset bijstelde.
Ze begon zich te gedragen als een sexy hot mamma en voila!
De baby kilo’s vlogen eraf.

Jan; ik stel je voor dat je in 2017 je Don Juan kwaliteiten gaat optimaliseren. Misschien ff overleggen met Mw. Heemskerk, maar ik denk dat zij er inmiddels álles voor over heeft om haar oude Jan (mét blakend zelfvertrouwen, mét Bourgondische levensinstelling, en zonder ge-emmer over zijn taille) terug te krijgen. Dat je als Don Juan misschien wat ondernemender wordt “on the sideline” – dat is wisselgeld.
En dan ga jij je gedragen als de God’s Gift to Women die jij bent. En je eet zoals Don Juan eet. En je hebt lief zoals Don Juan liefheeft. En je trapt een balletje met de jongens, en borrelt met de boys, omdat ieder onderzoek inmiddels uitwijst dat mannen minimaal twee keer per week onder elkaar moeten zijn om happy te zijn.
En dan gaat het in 2017 he-le-maal goed komen met jou.

Liefs,
Suzanne

ps; laat Prometheus even dat Handboek voor de Liefdespanter opnieuw uitbrengen. Jullie zien nu zelf ook dat het Calvinistische kamp gevaarlijk veel terrein wint, en dat dit soort voorlichtingsboeken nodig blijven.

Suzanne Beenackers Curated is actueel en eerder gepubliceerd materiaal, dat niet meer online staat.  
De subscribe button staat op de pagina, waarschijnlijk rechtsboven.